po omacku…

krok za krokiem i tak w kółko
zbłądziłam na własne podwórko
jak tu czarno ponuro i smutno
szukam śladów znaleźć trudno

gdzie te ścieżki wydeptane myślami
gdzie ta rzeki wypełnione wierszami
zaniedbane w czasie
na ławeczce na tarasie
po zapachu

na tym piachu

po omacku… więcej blasku

jak pieśń co po polach się niesie

który to już wrzesień ?

utknęłam w tej czerni
i uczę się

trudnej sztuki

zapominania

witajcie !

wiosennie

Reklamy

kunszt artystyczny

gwiazdki-tło.jpggwiazdki-tło.jpggwiazdki-tło.jpggwiazdki-tło.jpg

” Najwyższy kunszt artystyczny polega na umiejętności oceny momentu, w którym należy zejść ze sceny. Każda publiczność ma swój własny rytm odczuwania, podobnie jak każda sala koncertowa ma swoją akustykę.

Prawdziwy artysta nie zejdzie ze sceny za wcześnie, ponieważ mógłby przerwać tą delikatną ciszę, w której słuchacze jeszcze trwają w muzyce, choć jej już nie ma. Zarazem nie zejdzie ze sceny za późno,ponieważ wie, iż samouwielbienie nie wymusi dodatkowych oklasków. Co więcej przedłużając tę chwilę, mógłby zejść w momencie, gdy publiczność będzie już opuszczać swoje miejsca.

Ciekawe jak to jest w życiu, czy także tutaj obowiązują podobne zasady… Kiedy człowiek powinien zejść ze sceny i pójść za kulisy, tak aby z jednej strony publiczność odczuwała głód muzyki,

a zarazem nie była nią znudzona?

Ja nie wiem, a Ty? Może mi doradzisz… Coraz mocniej odczuwam, chęć do zejścia ze sceny i spokojnego życia za kulisami…

Tylko czy życie za kulisami, bez dzielenia się sztuką i muzyką, jest w ogóle życiem dla artysty?

Opustoszały podwórka

zieją rdzą

odchodzą w niepamięć…

daleko stąd

pogodne oblicze

„Humor jest doskonałym amortyzatorem wstrząsów,
kiedy w życiu zaczyna coś pękać”. 

Humor niweluje wiele spraw,
które wydawały się przeogromne
i nie do przezwyciężenia.
Stają się śmiesznie małe i nieważne.
To, co wydawało się niemożliwym,
humor czyni możliwym.
Wtedy niejedna burza przemija
bez grzmotów, błyskawic i gradu.

Są ludzie, którzy nigdy się nie śmieją.
Robią wrażenie, jak gdyby każdego dnia
miał nastąpić koniec świata.

Żyjemy w ponurym świecie.
Jest zbyt wielu smutnych ludzi,
dla których już rano zachodzi słońce.

A wystarczy pogodne oblicze
i słońce znów zaświeci…”

nie zapytam

czy lubisz się śmiać